Uit de pastorie

De herfst heeft weer zijn intrede gedaan. Langzamerhand beginnen de bladeren aan de bomen wat te verkleuren. En de pastorietuin ligt inmiddels bezaaid met grote hoeveelheden kastanjes. De oogst lijkt aanmerkelijk groter te zijn dan die van vorig jaar. Gelukkig komen af en toe schoolkinderen, en ook volwassenen, kastanjes rapen. Jammer dat het geen tamme kastanjes zijn, want dan zou de animo van het rapen waarschijnlijk groter zijn geweest en zou ons veel werk worden bespaard. Het is beter de kastanjes niet te laten liggen, want dan worden ze vertrapt of kapot gereden in het grind.

Zo is er elk seizoen het nodige te doen in de pastorietuin.



Coronamaatregelen

Eind september zijn de coronamaatregelen weer aangescherpt, voorlopig voor drie weken. Ontmoetingen thuis, ook in kerkelijk verband, zijn verder aan banden gelegd. Het moderamen van onze kerkenraad heeft besloten dat bij alle verplaatsingen tijdens kerkdiensten in ons kerkgebouw mondkapjes moeten worden gedragen. En er moet worden gezorgd voor voldoende ventilatie van de kerk. Dat betekent dat niet alleen het raam boven de preekstoel, maar ook de deuren van de hal voor de kerkzaal en de buitendeur van de kerk open moeten staan. Het is goed dat u daarmee rekening houdt door zo nodig een extra vest of trui mee te nemen naar de kerk of uw overjas aan te houden. Want de zomerse temperaturen maken plaats voor die van de winter.

Gelukkig mag er nog steeds door twee voorzangers worden gezongen, kunnen de verhalen over de levende God worden doorverteld en mag het Evangelie klinken. De toekomst ligt in Gods handen. Met elkaar leven we Jezus Christus tegemoet. Het is goed dat we elkaar daar telkens aan blijven herinneren. In kerkdiensten en in contacten met elkaar buiten de kerk, thuis of onderweg. Opdat we volharden in het geloof.

Medeleven

Het is belangrijk dat we blijven meeleven met degenen die gezondheidsproblemen hebben, ook wanneer die maar blijven voortduren. Voor de omstanders kan de situatie op een gegeven moment ‘normaal’ zijn geworden, maar voor de betrokkene en haar/zijn familieleden zal dat nooit het geval worden omdat zij elke dag opnieuw geconfronteerd worden met de gevolgen van het ziek zijn. Daarom moeten we naar elkaar om blijven zien, zeker nu het erop lijkt dat veel ziekenhuizen de voorzienbare en planbare zorg terugschalen om ruimte te creëren voor de behandeling van corona patiënten.

Kerkdiensten

In de afgelopen periode konden alle kerkdiensten doorgang vinden met inachtneming van de corona beperkingen. We moeten dankbaar zijn voor de inzet van de mensen die de naleving van die regels mogelijk maken. Dat zijn vooral de kosters en degenen die als ouderling van dienst of als gastvrouw/gastheer een belangrijke rol spelen bij de ontvangst van de kerkgangers, hun vragen naar hun gezondheid en hen begeleiden naar de toegewezen plaatsen. En ook degenen die telkens maar weer de kerk schoonmaken. Eén persoon wil ik hier met name noemen: Adrie Berkhout; zij is degene bij wie iedereen zich per dienst via e-mail of telefoon uiterlijk op de voorafgaande vrijdagavond 21.00 uur aan moet melden. Iedereen is welkom, maar het aantal plaatsen in ons kerkgebouw is beperkt door het anderhalvemetervoorschrift. Bij overschrijding van het maximumaantal krijgen degenen die niet geplaatst kunnen worden uiterlijk zaterdagmiddag 17.00 uur hiervan bericht van Adrie. Zij zullen dan als eerste voor een volgende dienst geplaatst worden. Zo wordt een systeem bij toerbeurt mogelijk gemaakt. Met het oog op de optimale bezetting van de kerk is het van belang dat iedereen die zich voor een dienst heeft opgegeven maar daarna toch verhinderd is, dit zo snel mogelijk aan Adrie laat weten. Adrie doet haar best zo veel mogelijk rekening te houden met ieders wensen, maar dat is niet altijd mogelijk. Als u daardoor een keer een andere plaats krijgt toegewezen dan de plek waarop u had gehoopt, mag dat reden voor dankbaarheid zijn omdat er dan ruime belangstelling is voor het bijwonen van de dienst en u zelf de gelegenheid krijgt het gebod van Marcus 12 vers 30 in de praktijk te brengen: ‘Heb uw naaste lief als uzelf’.

Voor de oecumenische dienst ter afsluiting van de vredesweek zijn we op 27 september uitgeweken naar de RK kerk. Fijn dat we daar te gast mochten zijn, zodat een groter aantal kerkgangers de dienst kon bijwonen. Een zanggroep van vier personen van de RK kerk, onder leiding van Hans de Brouwer verleende medewerking aan de dienst en studeerde voor de gelegenheid een nieuwe acclamatie bij de voorbeden in:

Zie ons uw mensen,
bewaar ons in uw handen,
breng ons naar uw vrede.

Als u wilt horen hoe de acclamatie klinkt: https://kerkliedwiki.nl/Zie_ons_jouw_mensen

De tekst van de acclamatie is van Michaël Steehouder, de muziek van Anneke van der Heide. De acclamatie maakt deel uit van een cyclus liederen voor Advent en Kerstmis onder de titel ‘Op wie wij wachten’, maar paste goed bij de vredeszondag.

Inmiddels spraken we in het oecumenisch overleg met de RK kerk af dat ook de oecumenische viering op 24 januari a.s. in het kader van de week van gebed voor de eenheid van de christenen in de RK kerk zal worden gehouden.

Avondmaal

Voor zondag 11 oktober stond een dienst van Schrift en Tafel gepland. In het moderamen hebben we overlegd of het haalbaar is het Avondmaal in die dienst doorgang te laten vinden. We zijn tot de conclusie gekomen dat we er op grond van praktische overwegingen beter aan doen om de bepaling in het gebruiksplan van de kerk dat vooralsnog geen avondmaal wordt gehouden, (nog) niet te schrappen.

Ons kerkgebouw is te klein om met inachtneming van de anderhalvemetermaatregel het Avondmaal te vieren op de manier zoals we dat gewend zijn. Ook een ‘lopend Avondmaal’ waarbij brood en wijn uitgedeeld worden op één plaats in de kerk, is met inachtneming van die maatregel niet goed haalbaar. De enige vorm die we als moderamen praktisch mogelijk achten, is dat bij de aanvang van de dienst per kerkganger brood en wijn gereed staat op/bij de plaats waar de kerkganger plaats zal nemen, of op de bank ervoor. Dan moet echter worden voorkomen dat bij het plaatsnemen in de banken, het brood op de vloer terecht komt of het glaasje met de wijn omvalt. We hebben ons afgevraagd, of dat niet een te grote uitdaging vormt. Daar komt nog bij dat er nogal wat mensen zijn die nu niet naar de kerk durven of kunnen komen. Hoe kunnen we hen aan het Avondmaal laten deelnemen, indien zij dat willen?

Tegelijkertijd realiseren we ons dat in deze tijd van gebrokenheid en van gemis aan samen zijn, het verlangen naar het Avondmaal als de gemeenschap met het lichaam en bloed van onze Heer Jezus Christus groter wordt. Dat verlangen kunnen we niet zomaar wegzetten als een menselijke behoefte die nu maar even vanwege de omstandigheden niet bevredigd mag worden. De gedachte dat we aan het Woord alleen wel genoeg hebben, moet geen post gaan vatten. Het is vanuit die optiek onwenselijk dat we wellicht een jaar of twee geen Avondmaal meer zouden vieren. Kortom, hier moet verder over worden nagedacht, in de kerkenraad en ook in ruimere kring binnen de gemeente. Mocht u hierover gedachten hebben, of suggesties, dan verneem ik die graag van u.

Verdere kerkdiensten tot aan Advent

Dit kerkblad bestrijkt de periode tot Advent. In die periode vallen Allerheiligen en Allerzielen, op 1 respectievelijk 2 november.

Op Allerzielen zullen we in de gedachtenisdienst de gemeenteleden herdenken die ons het afgelopen jaar zijn ontvallen. Hun families zullen een uitnodiging ontvangen om de dienst bij te wonen en voorrang krijgen bij de toewijzing van plaatsen. We gaan er echter van uit dat er voor de (andere) gemeenteleden voldoende plaatsen overblijven, al dan niet met gebruikmaking van de consistorie. In de consistorie zal dan te horen en te zien zijn wat in de kerkzaal gebeurt.

Inmiddels is het al een aantal jaren gebruik dat op de avond van Allerzielen, na afloop van de viering in de RK kerk, een korte viering wordt gehouden op de begraafplaats Groenewoud. Ten gevolge van de corona pandemie zal deze viering dit jaar geen doorgang vinden.

Op 8 november wordt de jaarlijkse dankdienst ‘voor gewas en arbeid’ gehouden. We danken God voor het gewas: het eten waarin iedereen dagelijks gedurende het afgelopen jaar werd voorzien, als vervolg op de bede in het Onze Vader ‘Geef ons heden ons dagelijks brood’. En we danken God voor het werk, de arbeid, die we het afgelopen jaar hebben mogen verrichten, betaald of onbetaald, voor onze werkgever of onze klanten, of voor de samenleving. Het is goed gebruik dat dan fruitmandjes worden bezorgd bij ouderen en zieken. Dat gaat, in verband met de corona, dit jaar wat anders. Het is nog een verrassing, wat daarvoor in de plaats komt. .

De dienst van 15 november zal een ZWO dienst zijn die wordt voorbereid door de commissie Zending, Werelddiakonaat en Ontwikkelingssamenwerking van onze gemeente. Ook de diaconie van onze gemeente zal hier vanzelfsprekend bij betrokken worden.

De laatste zondagen van het kerkelijk jaar, voor het begin van Advent, worden ook wel de zondagen van de voleinding genoemd. Daarmee wordt de voleinding van de wereld door God bedoeld. Het christelijk geloof is immers een verwachtingsvol geloof dat onze wereld als nog niet voltooid beschouwt. De Bijbellezingen voor deze zondagen worden gekleurd door het vertrouwen dat God zijn schepping zal voltooien. Eens, op Zijn tijd, zal Hij het onrecht op aarde een definitief halt toeroepen en de wereld vernieuwen.

Tot slot

Ik sluit daarom af met een toekomstlied, net als de acclamatie van Vredeszondag van de dichter Michaël Steehouder. Het lied maakt net als de acclamatie ook deel uit van de cyclus ‘Op wie wij wachten’. De tekst ervan is passend in deze tijd van corona pandemie. Op internet kunt u het lied beluisteren op de muziek van Peter Rippen: https://kerkliedwiki.nl/Is_onze_toekomst_vastgelopen

Is onze toekomst vastgelopen,
zien wij geen licht en redding meer,
geen rechte weg om op te lopen,
daalt donker op de aarde neer —
breek jij dan in ons leven binnen,
zeg jij ons nieuwe toekomst aan,
doe jij ons dan opnieuw beginnen,
roep jij ons om jouw weg te gaan.

Jij die ons zien zult als wij dwalen
en als wij neergebogen zijn,
zul jij ons uit de diepte halen,
maak jij de zware machten klein?
—-Armen vul jij met goede gaven,
gebogen mensen richt jij op,
al wie jou om bevrijding vragen
vinden in jou hun Redder - God.

Maak ons tot mensen naar jouw woorden.,
breng ons in licht, en vuur ons aan.
Wees er voor ons, dat wij jou horen,
wek onze wil om op te staan.
Wat jij beloofd hebt, laat dat komen:
een aarde vol gerechtigheid.
Breng ons de vrede die wij dromen,
kom over ons, verhaast de tijd.

Ik wens u een goede tijd toe, op weg naar Advent.

Ds. Henk Steinvoort

Pastorie in de Wintermaand